ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Π.Α.Σ.Π. ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ
Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε η χώρα μας βιώνει την πιο δύσκολη κοινωνική, οικονομική και πολιτική κατάσταση από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους. Είναι σαφές ότι ούτε ο χώρος της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης θα έμενε ανεπηρέαστος.
Αναμφισβήτητα πρόκειται για μία πολύ κρίσιμη στιγμή για το μέλλον και την βιωσιμότητα του συστήματος της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Ο πρόσφατος νόμος για την Παιδεία που ψηφίστηκε μάλιστα με ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, μεταβάλλει το σκηνικό στον χώρο της Παιδείας, χωρίς ωστόσο να εξασφαλίζει πως η μέρα που ξημερώνει θα είναι μια καλύτερη μέρα για το Ελληνικό Πανεπιστήμιο. Μια μέρα που θα το βρει εκσυγχρονισμένο και βελτιωμένο σε όλα τα επίπεδα, έτοιμο να προσφέρει στη νεολαία και στην κοινωνία νέες ευκαιρίες και νέες προοπτικές. Αντιθέτως κλυδωνίζει το βασικό θεμέλιο του συνταγματικά κατοχυρωμένου Δημόσιου και Δωρεάν χαρακτήρα της Παιδείας.
Με τον Νόμο 1268/82, θεσμοθετήθηκε η καθολική συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων, ως διασφάλιση της συμμετοχής των νέων ανθρώπων στα κοινά. Προκαλεί αλγεινή εντύπωση, σήμερα να καταργείται ολοσχερώς αυτή η συμμετοχή. Και προκαλεί αλγεινή εντύπωση αυτή η εξέλιξη, όταν συμβαίνει ταυτόχρονα με τη συστηματική υπονόμευση όλων των δικαιωμάτων, που απολάμβαναν μέχρι πρότινος οι νέοι άνθρωποι. Η Νέα Γενιά σήμερα βάλλεται από όλες τις πλευρές. Καταργούνται τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Ζουν μέσα στη ζοφερή προοπτική, που δημιουργεί ένα μέλλον είτε στην ανεργία είτε σε μία χαμηλής ποιότητας εργασία. Και την ίδια στιγμή τους αφαιρείται ένα βάθρο από το οποίο θα μπορούσαν να συμβάλλουν αποφασιστικά στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους. Για εμάς η συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων δεν ταυτίζεται με τη θέλησή μας να «συγκυβερνούμε» τα Ανώτατα Ιδρύματα. Αποτελεί την αναγκαιότητα να έχει η Νέα γενιά λόγο στην οικοδόμηση του μέλλοντος, που στο κάτω- κάτω αφορά την ίδια. Θέλουμε να συμμετέχουμε σε ό,τι αφορά εμάς και θα γίνει για εμάς.
Η πρωτοφανής αφαίρεση δημοκρατικών κεκτημένων που συντελείται ολοκληρώνεται με την κατάργηση του Ακαδημαϊκού Ασύλου, ενός θεσμού που έχει λοιδορηθεί όσο κανείς άλλος, ο οποίος στη βάση του προασπίζει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών εντός των Πανεπιστημίων.
Σχετικά με την εκπαιδευτική διαδικασία, ο νόμος δεν επιλύει το βασικό πρόβλημα που είναι η καθημερινότητα του φοιτητή. Δεν προσφέρει κίνητρα για την επιστροφή του στις αίθουσες, αντίθετα έρχεται να εγκαθιδρύσει το αποτυχημένο μοντέλο της Μπολόνια σε αντιδιαστολή με την υπόλοιπη Ευρώπη, που σταδιακά το εγκαταλείπει. Εισάγει τον τριετή κύκλο σπουδών δημιουργώντας αποφοίτους δύο ταχυτήτων, αντί να αναγνωρίζει Master στις σχολές πενταετούς φοίτησης και να διαμορφώνει ένα σαφές πλαίσιο επαγγελματικών δικαιωμάτων ανά ειδικότητα.
Ζητάμε:
1. Σαφή διάκριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων ΑΕΙ και ΤΕΙ ανάλογα με το πρόγραμμα σπουδών και τα ακαδημαϊκά προσόντα των πτυχιούχων.
2. Την αναγνώριση του Master σε ενιαίο 5ετή κύκλο σπουδών πάνω στην διπλωματική εργασία καθώς θεωρούμε πως το επίπεδο των διπλωματικών εργασιών είναι επιπέδου Master στο αγγλοσαξονικό πρότυπο.
Χρειάζεται θέληση, αποφασιστικότητα, διάθεση σύγκρουσης με μηχανισμούς και κατεστημένα, ανιδιοτέλεια, παραμερισμός συντεχνιακών λογικών και λογικών εξυπηρέτησης συμφερόντων “τρίτων”, σεβασμός στο διάλογο, σε αξίες και ιδανικά, σεβασμός στην Παιδεία στους νέους ανθρώπους και στην κοινωνία. Χρειάζονται αλλαγές που θα αλλάξουν ριζικά την καθημερινότητα του πανεπιστημίου και θα διαμορφώσουν ένα νέο τοπίο στο χώρο της Παιδείας απαλλαγμένο εντελώς από σκιές και φαντάσματα του παρελθόντος.
Θεωρούμε Δημοκρατικό μας Καθήκον να αγωνιστούμε ώστε να πειστεί η συντριπτική πλειοψηφία της Ελληνικής Βουλής να αναθεωρήσει τη στάση της πάνω στο νόμο. Και ξέρουμε ότι είναι ένας αγώνας μακρύς και δύσκολος αλλά και , ώστε να δημιουργηθούν οι προοπτικές να ανατραπεί ο νόμος και να ψηφιστεί ένας νέος προοδευτικός νόμος που θα εκσυγχρονίζει τις δομές του Ελληνικού Πανεπιστημίου στην πράξη.
Γνωρίζουμε ότι είναι ένας Αγώνας που πρέπει να δοθεί όχι μόνο από εμάς, αλλά από το σύνολο του φοιτητικού Κινήματος και το Λαό, με όρους ευθύνης και ενότητας.
Τέλος δεν θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στο θέμα των ημερών για το Πανεπιστήμιο μας που δεν είναι άλλο από την Θέρμανση αλλά και τους διδάσκοντες 407. Το πετρέλαιο για τις ανάγκες θέρμανσης των κτηρίων διδασκαλίας αλλά και των Εστιών έχει σχεδόν τελειώσει, και η επίσημη απάντηση των Πρυτανικών αρχών είναι ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα χρήματα για την κάλυψη των αναγκών μας.
Ζητάμε:
1. Άμεση πρόσληψη των απαραίτητων διδασκόντων 407.
2. Άμεση χρηματοδότηση για την κάλυψη των αναγκών Θέρμανσης.
Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω και πιστοί στις θέσεις και στις ιδεολογικές μας αξίες όπως διαχρονικά έχουμε αποδείξει θεωρούμε υποχρέωση μας να προτείνουμε ως έσχατη λύση αντίδρασης, στο έκτρωμα που η Υπουργός παρουσιάζει ως επιβεβλημένη μεταρρύθμιση αλλά και στα προβλήματα της σχολής που απαιτούν άμεση λύση:
1. 7ήμερη Κατάληψη της Σχολής.
2. Πορεία την Παρασκευή 11/11/2011 στην Πλατεία Ορεστιάδας.
3. Παράσταση Διαμαρτυρίας από τον Σύλλογο στην επόμενη Σύγκλητο.
4. Συνάντηση την Δευτέρα 14/11/2011 του ΔΣ με τον Πρύτανη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου