ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ Π.Α.Σ.Π. ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ
Μπορεί ένας νέος άνθρωπος να συμβιβάζεται; Μπορεί ένας νέος φοιτητής να αποδέχεται μοιρολατρικά την κατάσταση που διαμορφώνεται; Μπορεί ένας νέος να αισθάνεται εγκλωβισμένος σε μία κατάσταση και να θεωρεί ότι υπάρχει αδιέξοδο και αδυναμία αντίδρασης; Η απάντηση είναι προφανής και αυτονόητη. ΟΧΙ.
Ο πρόσφατος νόμος για την Παιδεία ψηφίστηκε με ευρεία κοινοβουλευτική συναίνεση. Συναίνεση όμως δε σημαίνει πως αρκεί να συμφωνούν απλά μεταξύ τους οι κοινοβουλευτικοί μας εκπρόσωποι. Συναίνεση σημαίνει πως στο εξαγώγιμο προϊόν συνεισφέρουν και οι υπόλοιπες παραγωγικές μονάδες όπως ακαδημαϊκοί και φοιτητές. Γιατί τελικά, αυτοί είναι που θα κληθούν να θέσουν σε εφαρμογή τον νέο νόμο και θα φροντίσουν για την απρόσκοπτη λειτουργία του Πανεπιστημίου. Άλλωστε, η προπαρασκευή και η ψήφιση ενός νόμου αποτελούν το ήμισυ του επιθυμητού αποτελέσματος. Το άλλο μισό εξαρτάται από την πιστή εφαρμογή του. Στην πραγματικότητα, ο νέος νόμος δε διασφαλίζει πως ξημερώνει μια διαφορετική μέρα για το ελληνικό Πανεπιστήμιο. Μια μέρα που θα το βρει εκσυγχρονισμένο και βελτιωμένο σε όλα τα επίπεδα, έτοιμο να προσφέρει στη νεολαία και στην κοινωνία νέες ευκαιρίες και νέες προοπτικές.
Με τον Νόμο 1268/82, θεσμοθετήθηκε η καθολική συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων, ως διασφάλιση της συμμετοχής των νέων ανθρώπων στα κοινά. Προκαλεί αλγεινή εντύπωση, σήμερα να καταργείται ολοσχερώς αυτή η συμμετοχή. Και προκαλεί αλγεινή εντύπωση αυτή η εξέλιξη, όταν συμβαίνει ταυτόχρονα με τη συστηματική υπονόμευση όλων των δικαιωμάτων, που απολάμβαναν μέχρι πρότινος οι νέοι άνθρωποι. Η Νέα Γενιά σήμερα βάλλεται από όλες τις πλευρές. Καταργούνται τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Ζουν μέσα στη ζοφερή προοπτική, που δημιουργεί ένα μέλλον είτε στην ανεργία είτε σε μία χαμηλής ποιότητας εργασία. Και την ίδια στιγμή τους αφαιρείται ένα βάθρο από το οποίο θα μπορούσαν να συμβάλλουν αποφασιστικά στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους. Για εμάς η συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων δεν ταυτίζεται με τη θέλησή μας να «συγκυβερνούμε» τα Ανώτατα Ιδρύματα. Αποτελεί την αναγκαιότητα να έχει η Νέα γενιά λόγο στην οικοδόμηση του μέλλοντος, που στο κάτω- κάτω αφορά την ίδια. Θέλουμε να συμμετέχουμε σε ό,τι αφορά εμάς και θα γίνει για εμάς.
Η πρωτοφανής αφαίρεση δημοκρατικών κεκτημένων που συντελείται ολοκληρώνεται με την κατάργηση του Ακαδημαϊκού Ασύλου, ενός θεσμού που έχει λοιδορηθεί όσο κανείς άλλος, ο οποίος στη βάση του προασπίζει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών εντός των Πανεπιστημίων.
Σχετικά με την εκπαιδευτική διαδικασία, ο νόμος δεν επιλύει το βασικό πρόβλημα που είναι η καθημερινότητα του φοιτητή. Δεν προσφέρει κίνητρα για την επιστροφή του στις αίθουσες, αντίθετα έρχεται να εγκαθιδρύσει το αποτυχημένο μοντέλο της Μπολόνια σε αντιδιαστολή με την υπόλοιπη Ευρώπη, που σταδιακά το εγκαταλείπει. Εισάγει τον τριετή κύκλο σπουδών δημιουργώντας αποφοίτους δύο ταχυτήτων, αντί να αναγνωρίζει Master στις σχολές πενταετούς φοίτησης και να διαμορφώνει ένα σαφές πλαίσιο επαγγελματικών δικαιωμάτων ανά ειδικότητα.
Χρειάζεται θέληση, αποφασιστικότητα, διάθεση σύγκρουσης με μηχανισμούς και κατεστημένα, ανιδιοτέλεια, παραμερισμός συντεχνιακών λογικών και λογικών εξυπηρέτησης συμφερόντων “τρίτων”, σεβασμός στο διάλογο, σε αξίες και ιδανικά, σεβασμός στην Παιδεία στους νέους ανθρώπους και στην κοινωνία. Χρειάζονται αλλαγές που θα αλλάξουν ριζικά την καθημερινότητα του πανεπιστημίου και θα διαμορφώσουν ένα νέο τοπίο στο χώρο της Παιδείας απαλλαγμένο εντελώς από σκιές και φαντάσματα του παρελθόντος.
Θεωρούμε Δημοκρατικό μας Καθήκον να αγωνιστούμε ώστε να πειστεί η συντριπτική πλειοψηφία της Ελληνικής Βουλής να αναθεωρήσει τη στάση της πάνω στο νόμο. Και ξέρουμε ότι είναι ένας αγώνας μακρύς και δύσκολος αλλά και , ώστε να δημιουργηθούν οι προοπτικές να ανατραπεί ο νόμος και να ψηφιστεί ένας νέος προοδευτικός νόμος στις αρχές και στις αξίες που η ΠΑΣΠ πάντα πρέσβευε και υπερασπιζόταν.
Γνωρίζουμε ότι είναι ένας Αγώνας που πρέπει να δοθεί όχι μόνο από εμάς, αλλά από το σύνολο του φοιτητικού Κινήματος και το Λαό, με όρους ευθύνης και ενότητας.
Κυρία Υπουργέ, όσο εσείς πανηγυρικά απολαμβάνετε τις δάφνες και τα διθυραμβικά σχόλια που σας απονέμουν ο τύπος και οι συντηρητικές δυνάμεις της χώρας, εμείς θα συνεχίσουμε δυναμικά τον αγώνα μας ως υγιείς πολιτικές δυνάμεις για ένα ΝΕΟ Πανεπιστήμιο. Ένα ΝΕΟ Πανεπιστήμιο που θα παράγει ΝΕΟΥΣ επιστήμονες και ΝΕΟΥΣ πολίτες που θα προσφέρουν στην κοινωνία ΝΕΑ προοπτική και δε θα αποτελούν πιστά αντίγραφα αυτών που μας οδήγησαν στην Ελλάδα της χρεοκοπίας, της φτώχειας και της ανεργίας, όπως το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω και πιστοί στις θέσεις και στις ιδεολογικές μας αξίες όπως διαχρονικά έχουμε αποδείξει θεωρούμε υποχρέωση μας να προτείνουμε ως έσχατη λύση αντίδρασης, στο έκτρωμα που η Υπουργός παρουσιάζει ως επιβεβλημένη μεταρρύθμιση:
1. 3ήμερη Κατάληψη της Σχολής.
2. Πορεία την Παρασκευή 09/09/2011 στην Πλατεία Ορεστιάδας
3. Διεξαγωγή Δημοψηφίσματος στα πλαίσια του Φοιτητικού Συλλόγου, ώστε να αποτυπωθεί η αντίθεση ή όχι των Φοιτητών απέναντι στο νόμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου