ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΑΣΥΛΟ ένα κεκτημένο του παρελθόντος

Ένα  θέμα μείζονος πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ φοιτητών

και πολιτικής εξουσίας αποτελεί το ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ  ΑΣΥΛΟ.  Ένα δημοκρατικό προϊόν που με αίμα οι προγενέστεροι μας κατάφεραν να το εγκαθιδρύσουν.  Ακόμα και η χούντα επιβολής του Παπαδόπουλου,  δεν κατόρθωσε να το άρει και όταν το επιχείρησε τους οδήγησε στην  πτώση τούς. Το άσυλο στα Πανεπιστήμια κατοχυρώθηκε με τον νόμο 1268 του 1982.
Με μια πρώτη ετυμολογική προσέγγιση, είναι  κάτι το ασφαλές και απαραβίαστο. Η ύπαρξη του όμως, στα Ελληνικά Πανεπιστήμια κατοχυρώνει την προστασία της ελευθερίας διακίνησης  ιδεών, έκφρασης των απόψεων καθενός εντός των ιδρυμάτων όπως και την πολυφωνία και την ελεύθερη επιστημονική αναζήτηση. Επομένως αποτελεί ευθύνη των φοιτητών να προασπίζουν την ύπαρξη του ασύλου και την εξασφάλιση του διότι αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα προπύργια της Δημοκρατίας.

Η κατάργηση του ασύλου είναι προσπάθεια να σταματήσουν την γενιά των φοιτητών που αγωνίζεται διεκδικεί, και οραματίζεται.

Θέλουμε να παραμείνουμε απαθείς στις εξελίξεις ή μήπως θέλουμε να συνεχίσουμε τούς αγώνες μας μέσα από το πιο ζωτικό κομμάτι της κοινωνίας μας ΕΜΑΣ τούς φοιτητές ;